Περιγραφή blog

Tο καντήλι συμβολίζει το ανέσπερο φως που είναι ο Χριστός και καλούμαστε να τον μιμηθούμε. Δηλαδή, να φωτίσουμε τους εαυτούς μας με το αληθινό φως της γνώσεως και να γίνουμε φώτα, όπως οι μαθητές του Χριστού . Αυτό αποτελεί και το Βlog myorthodoxsite.blogspot.gr
...«Αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε· τούτο γαρ θέλημα Θεού εν Χριστώ Ιησού εις υμάς», Απ. Παύλος, Α' Θεσ. 5-17...
*Συνεχώς καινούρια θέματα ... κοινοποιήστε τα θέματα που σας αρέσουν*

Κ


Συνολικές προβολές σελίδας

Εκκλησιαστικο Ορθοδοξο Ημερολογιο 2019 με Νηστειες - ολοι οι μηνες σε βιντεο

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η γωνία της παιδικής μουσικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η γωνία της παιδικής μουσικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Χειμωνιάτικη αγκαλιά


Ήταν ένα πολύ παράξενο κορίτσι η Μαριαλένα. Ελάχιστες φιλίες είχε πιάσει από τότε που είχε έρθει στο σχολείο, τον περασμένο Σεπτέμβριο. Κάποιοι την θεωρούσαν ψηλομύτα, κάποιοι τη θεωρούσαν ντροπαλή. Ακόμα και η διπλανή της στο θρανίο, η Ειρήνη, δεν μπορούσε να καταλάβει ακριβώς τον χαρακτήρα της. Όχι ότι δεν έκαναν παρέα, αλλά να, eik-1πολλές φορές η Μαριαλένα σαν να ήταν αλλού, σε ένα δικό της κόσμο, σαν να ήταν κάποιες φορές τόσο αφηρημένη, που να μην μπορούσε να αντιληφθεί αμέσως αν κάποιος της μιλούσε ή τη ρωτούσε κάτι. Ακόμα και η δασκάλα είχε αυτό το πρόβλημα μαζί της. Τη ρωτούσε κάτι κι εκείνη αργούσε να καταλάβει ότι κάποιος της είχε απευθύνει τον λόγο.
Όμως, από τα μέσα Δεκέμβρη και μετά, που έπεσε και το πρώτο χιόνι, σαν κάτι να άλλαξε στη Μαριαλένα. Χαμογελούσε περισσότερο, σήκωνε ανελλιπώς το χέρι μέσα στο μάθημα θέλοντας να απαντήσει στις ερωτήσεις της δασκάλας, μιλούσε πιο πολύ με τα άλλα παιδιά στο διάλειμμα.

Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ - Χριστιανικό τραγούδι



ΞΥΠΝΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΛΑ - Χριστιανικό Τραγούδι



Ένα παιδί χαμογελάει



Το τραγούδι του τζίτζικα


Πολύ συχνά έγραφε η Μελίνα ποιήματα. Ποιήματα για τη φύση, για τη θάλασσα, για το καλοκαίρι. Μπορούσε να περνάει ώρες ολόκληρες μπροστά στο γαλάζιο σημειωματάριο, καθισμένη στη βεράντα, αγναντεύοντας πού και πού τη θάλασσα, γράφοντας στίχους.
Η γιαγιά της την παρακολουθούσε από το παράθυρο και πολύ τη χαιρόταν έτσι όπως την έβλεπε απορροφημένη να προσπαθεί να βρει ομοιοκαταληξίες και δύσκολες λέξεις για τα ποιήματά της.
Μια μέρα όμως, η Μελίνα δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί με τίποτα. Δεν είχε καθόλου έμπνευση. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένας τζίτζικας έσπαγε με το ρυθμικό του τραγούδι τη σιωπή του ζεστού μεσημεριού. «Παλιοτζίτζικα», μονολόγησε. 

Δημοφιλεις αναρτησεις

Translate